هدف: پژوهش حاضر به عنوان بخشی از یک مطالعه وسیع تر روی نقش های جنسیتی افراد مبتلا به اختلال هویت جنسی (GID) انجام شد و هدف آن تعیین گرایش جنسی در مبتلایان و مقایسه آنان با افراد سالم بود.روش: در بررسی مقطعی حاضر، 12 مرد و 27 زن مبتلا به اختلال هویت جنسی با 81 مرد و 89 زن شاهد مقایسه شدند. گرایش جنسی افراد و انگاره فرد از هویت جنسی با دو پرسش بررسی شد. داده ها با استفاده از آزمون T، تحلیل واریانس، آزمون مجذور خی و آماره کاپا تحلیل شدند.یافته ها: در گروه مردان مبتلا به GID، یک نفر به زنان گرایش جنسی داشت و بقیه (91.7 درصد) به مردان گرایش داشتند. در گروه زنان مبتلا به GID ، فراوانی گرایش جنسی به زنان و مردان، به ترتیب، 96.3 و 3.7 درصد بود. فراوانی دگرجنس گرایی در مردان و زنان شاهد، به ترتیب 93.8 و 69.7 درصد برآورد شد. فراوانی افراد مبتلا به GID متمایل به جنسیت زیستی خود میان مردان و زنان تفاوتی نشان نداد (p>0.05) و هم خوانی بالایی میان جنسیت زیستی و گرایش جنسی این افراد دیده شد (k=0.653، SE=0.164، p<0.001).نتیجه گیری: در بیماران ایرانی دچار اختلال هویت جنسی (GID) هم خوانی بالایی میان جنسیت ترجیحی و گرایش جنسی افراد دیده شد.

مقدمه: یک ازدواج آرمانی، یک تعهد مادام العمر است، چون ازدواج تنها شکل رابطه ای است که در آن فعالیت جنسی مورد انتظار است. افرادی که حداقل تعامل جنسی کافی را با همسرانشان ندارند، ممکن است برای رفع نیازهای جنسی خود به سایر گزینه ها مثل جست وجوی رابطه دیگر روی آورند. هدف پژوهش حاضر، پیش بینی اختلال کارکرد جنسی بر اساس عزت نفس جنسی و صمیمیت با همسر در دانشجویان زن با و بدون اختلال کارکرد جنسی بود.روش کار: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع پیش بین بود. جامعه این پژوهش کلیه زنان متاهل دانشجوی دانشگاه های شهر اهواز در سال 95-96 بود که از این میان 270 دانشجو به روش نمونه گیری هدفمند برگزیده شدند. شرکت کننده ها به پرسشنامه های شاخص کارکرد جنسی زنان روزن، عزت نفس جنسی زینا و شوارز و صمیمیت واکر و تامپسون پاسخ دادند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل ممیز و نرم افزار SPSS-23 استفاده شد.یافته ها: ترکیب خطی متغیرهای پژوهش قادر به تفکیک اختلال کارکرد جنسی در دانشجویان بود و تحلیل ممیز نشان داد، عزت نفس جنسی و صمیمیت به ترتیب بهترین ملاک های تفکیک زنان با اختلال کارکرد جنسی از زنان بدون اختلال کارکرد جنسی است (P<0.001).نتیجه گیری: بر اساس نتایج می توان با آموزش مناسب جهت بالا بردن عزت نفس جنسی و صمیمیت زوجین از اختلال کارکرد جنسی آن ها پیش گیری کرد.

مسأله اختلال عملکرد جنسی یکی از پدیده های نوپیداست که در پژوهش ها و مطالعات اخلاقی ، فقهی و حقوقی کمتر مورد بررسی و کاوش قرار گرفته است. اختلال جنسی در مقابل سلامت جنسی قرار دارد. یکی از مسایل مرتبط با اختلال عملکرد جنسی، تأثیر آن بر حسن معاشرت، زیست عفیفانه یا پاک زیستی، رضایت جنسی و در نتیجه احصان زوجین است که می تواند مورد بررسی و تحلیل قرار گیرد. یافته پژوهش آن است که با توجه به ملاک و معیارهای حسن معاشرت می توان اختلال های جنسی را از موانع تحقق احصان برشمرد. به تعبیری دیگر، با توجه به قواعد اخلاقی و تأثیر آن بر احکام حقوقی، می توان بر این نظر بود که اختلال های جنسی می تواند در زمره موانع احصان محسوب گردد.

هدف: این گزارش با هدف معرفی موردی از تشخیص اولیه هویت جنسی و تغییر جنسیت نگاشته شده است. روش: مورد زنی 40 ساله، مطلقه و دارای 2 فرزند بوده و برای تغییر جنسیت تاکنون 6 عمل جراحی را پشت سر گذاشته است. پس از یک ماه زندگی در نقش مرد، با هدف برگشت به وضعیت جنسی نخستین خود یعنی داشتن نقش جنسی زن به کمک اعمال جراحی و ازدواج دوباره با همسر پیشین و بر عهده گرفتن سرپرستی فرزندانش در نقش مادر به پزشک مراجعه نموده است. پزشک قانونی به درخواست وی او را برای اظهار نظر به درمانگاه انستیتو روانپزشکی تهران ارجاع نموده است. او در این درمانگاه بارها مورد مصاحبه های روانپزشکی و ارزیابی های روانشناختی قرار گرفته و سپس اعلام شده است که انجام هر گونه اقدامی که وی را به وضعیت پیش از عمل جراحی برگرداند، پذیرفتنی است و از آن حمایت می شود. یافته ها: ارزیابی ژنوتیپ مراجع را 46xx، موافق با جنس زن نشان داد. آزمون های رورشاخ،MMPI  وMCMI_II  اختلالی را نشان نداد، اما گویای ویژگی های شخصیتی وابسته، نیاز وابستگی و جلب توجه، دودلی، شک و تردید نسبت به خود و رویکرد خود انتقادی بود. نتیجه: اگر چه درمان جراحی در بیماران با تشخیص اولیه اختلال هویت جنسی موثرترین شیوه درمانی می باشد، برپایه بازنگری شرح حال این مراجع، پذیرش پیشنهاد تغییر جنسیت نیاز به بازبینی دقیق معیارهای تشخیصی دارد.

هدف: هدف این پژوهش مقایسه راهبردهای مقابل ه ای و سبک های دلبستگی افراد دارای اختلال هویت جنسی با افراد بدون اختلال هویت جنسی می باشد.روش: این پژوهش بر اساس طرح علی مقایسه ای انجام شده است. جامعه آماری تعریف شده در این تحقیق شامل همه افراد دچار اختلال هویت جنسی و افراد عادی همتای آنها در شهر تهران بودند. بدین ترتیب که دو گروه افراد با اختلال هویت جنسی (30 نفر) و سالم بدون اختلال هویت (30 نفر) که با روش نمونه گیری در دسترس و باتوجه به متغیرهای جنسیت، میزان تحصیلات و سن همتا شده بودند مورد مقایسه قرار گرفتند. سپس هر دو گروه به پرسشنامه راهبردهای مقابله ای کارور، شایر و وینتراب (1980) و مقیاس دلبستگی بزرگسالان (RAAS) پاسخ دادند داده ها با روش تجزیه و تحلیل واریانس چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: تحلیل نتایج نشان داد که افراد دارای اختلال هویت جنسی نسبت به افراد بدون اختلال هویت جنسی از سبک دلبستگی ناایمن تری برخوردارند و از راهبردهای مقابله ای هیجان مدار استفاده می کنند F=8.737 و P<0.01.نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد که سبک های دلبستگی افراد در روابط بزرگسالی، سلامت روان و استفاده از راهبردهای مقابله ای آنها در برابر مشکلات زندگی تاثیرگذار است.

زمینه و هدف: استحکام روابط زناشویی بدون داشتن روابط جنسی رضایت بخش به خطر می افتد و در این بین، اختلال در عملکرد جنسی می تواند منجر به کاهش رضایت و خودکارآمدی جنسی داشته باشد. این تحقیق با هدف تعیین رابطه اختلال در عملکرد جنسی و رضایت جنسی با میانجی گری خودکارآمدی جنسی انجام شده است. روش و مواد: روش تحقیق در این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل زنان متاهل مراجعه کننده به سراهای محله منطقه 7 شهر تهران بودند که 133 نفر به طور در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های رضایت جنسی، پرسشنامه عملکرد جنسی زنان و پرسشنامه خودکارآمدی به دست آمد. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون، با کمک نرم افزار SPSS-22 و تحلیل مسیر با بکارگیری نرم افزار AMOS-22 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: با افزایش اختلال در عملکرد جنسی با میانگین (انحراف معیار) 15/2(5/4)، رضایت جنسی 98/5(15/3) کاهش می یابد (0/01>P) و با افزایش میزان خودکارآمدی جنسی با میانگین (انحراف معیار) 18/3 (5/7)، رضایت جنسی افزایش می یابد (0/01>P). همچنین اثر مستقیم اختلال عملکرد جنسی بر رضایت جنسی 0/54-و اثر غیر مستقیم آن به واسطه خودکارآمدی جنسی 0/14 بود، که نشان می دهد، خودکارآمدی جنسی، تاثیر منفی اختلال عملکرد جنسی بر رضایت جنسی را کاهش می دهد. نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که خودکارآمدی جنسی نقش واسطه ای معناداری میان اختلال عملکرد جنسی و رضایت جنسی ایفا کرد، به طوری که وقتی خودکارآمدی جنسی افزایش یافت، تاثیر منفی اختلال عملکرد جنسی بر رضایت جنسی کمتر شد.

زمینه و هدف: یکی از مشکلات معمول در مبتلایان به اختلال وسواس فکری- عملی، اختلال عملکرد جنسی است. هدف مطالعه حاضر، بررسی این ارتباط بود.روش بررسی: شرکت کنندگان در این مطالعه توصیفی- مقطعی، 56 بیمار وسواسی متاهل (36 زن و 20 مرد) در دامنه سنی 50-18 سال مراجعه کننده به درمانگاه بیمارستان روزبه و چند مطب خصوصی شهر تهران، از مهر ماه سال 1390 تا اسفند 1392 بودند. پس از مصاحبه بالینی روانپزشک، پرسشنامه های داده های دموگرافیک، Obsessive Compulsive Inventory-Revised (OCI-R)، Maudsley Obsessional Compulsive Inventory (MOCI)، international index of Erectile Function (IIEF)، Female Sexual Function Index (FSFI) توسط روان شناسان بالینی اجرا گردیدند.یافته ها: از 56 بیمار وسواسی متاهل، 36 مورد زن بودند که 81% از زنان اختلال عملکرد جنسی را گزارش کردند 50% کاهش میل جنسی، 58% اشکال در برانگیختگی جنسی، 36.1% اختلال در لوبریکیشن، 44% اختلال ارگاسم و 53% درد جنسی. همچنین در مردان (20 نفر)، اختلال عملکرد جنسی 25% گزارش گردید 10% کاهش میل جنسی، 20% اختلال در نعوظ، 25% اشکال در ارگاسم و انزال و 40% کاهش رضایتمندی جنسی.نتیجه گیری: شیوع بالای اختلال عملکرد جنسی در زنان مبتلا به وسواس و همبستگی معنادار بین اختلال عملکرد جنسی و علایم وسواس در مردان می تواند نشان دهنده نوعی ارتباط میان این دو اختلال باشد.